• Ik was vroeger onhandelbaar aanwezig. Ik stuiterde, jankte en schreeuwde. Was brutaal, snel afgeleid en een constante aandachtszoeker. Aangezien ik wel functioneerde (ik kreeg al het schoolwerk af), is er nooit echt onderzoek naar mijn gedrag gedaan. Natuurlijk heb ik flink wat standjes en oudergesprekken gehad, maar er is nooit…

  • Als ik een paardenbloem in één adem wegblaas, een kruiswoordpuzzel zonder spieken voltooi, eerder langs een bepaalde lantaarnpaal fiets dan een auto mij inhaalt, een bal vijf keer hooghoud of met het laatste madeliefblaadje eindig op ‘Ze houdt van mij’, dan zal het ondenkbare alsnog gebeuren: die ander vindt mij…

  • Ik grinnik om mensen die proberen om met elkaar het leven te voltooien. Giechel om hun constante zoektocht naar de perfecte balans tussen onafhankelijkheid en verantwoordelijkheid. Lach om hun frustraties, uitgetrokken haren en geklaag. Om hun angst om te binden. Of te verlaten. Of te vertrouwen. Of lief te hebben.…

  • “Wij moeten weer eens afspreken!” Zo eindigt bijna elke conversatie met iemand die ik heel lang niet gezien heb en toevallig weer eens tegenkom op het station, tijdens een feestje of in de dierentuin. Ik vind het altijd lastig om zo’n uitspraak van degelijke repliek te voorzien. In het merendeel…

  • “Je bent een zak kloten.” Dit krijg ik regelmatig van mijn vrienden te horen. Ik spiegel mij, al dan niet bewust, aan hen. Op welk punt ze zijn, wat ze bereikt hebben, hoe ze denken en in het leven staan. Ik trek mij aan hen op. Leer van ze. Maak…

  • Op het moment dat ik iets wil zeggen, slaan ze alle vijf rechtsaf en rijd ik plots alleen op de weg waarover we altijd naar huis fietsen. Blijkbaar hadden ze deze actie op school – buiten mij om – afgesproken. Wilden ze mij bewust buitensluiten. Waren mijn ‘vrienden’ mij zat.…

  • Als gevolg van de zandstorm zitten Ruben ik drie dagen lang vast in een all inclusive resort. Met allemaal mensen die je overal (zwembad, diner, strand) tegenkomt. Fransen, Engelsen en één Nederlandse. Die laatste vertikt het om ook maar één woord Nederlands met ons te spreken. Of überhaupt een zin…

  • “Hé, hoe is het?” Als je na maandenlange radiostilte plots zo’n berichtje krijgt en de ander nog ‘Aan het typen…’ is, kan je er de donder op zeggen dat de afzender dadelijk iets van je vraagt. En inderdaad, twee seconden later komt de indirecte aap uit de mouw: ‘Zou je…

  • De deur van de kamer gaat open. Ik schrik. Is het alweer tijd? Oh nee, nog niet, Hanna komt binnen. Ze is net nieuw en moet ’s nachts werken. Zacht snikkend gaat ze op haar versleten matras liggen. Ik durf niet te vragen wat er aan de hand is, want…