Dood doet leven

door Bas Derks

De betonnen muur rechts van mij schreeuwt flitsende graffiti-leuzen. Hij vraagt of ik gelukkig ben, noemt me gek of spoort aan tot leven. Terwijl ik mij juist uitgenodigd voel tot de dood. Eén ruk aan het stuur en het is gebeurd. Verdwenen zijn mijn geest en alles wat ik heb opgebouwd. Vriendschappen, net ingericht huisje, (verslavende) platenverzameling en schrijfsellezers. Of nou ja, niet verdwenen. We leven voort in andere werelden. Tot in de eeuwigheid gescheiden.

Ik had dit gevoel vroeger al op de achterbank. Wanneer we met 120 over de snelweg schoten. Zo’n aanzwellende neiging om mijn riem los te maken, de deur te openen en het eigen lichaam uit de stoel te laten glijden. Uit angst voor mijn eigen gedachten, drukte ik dan het extra deurslot in. Die angst werd zelfs zo groot dat ik ooit – voorafgaand aan een autorit – het kinderslot heb geactiveerd, terwijl ik juist net de leeftijd droeg waarbij mijn ouders dit onnodig achtten.

Nee, ik ben niet suïcidaal. Eerdergenoemde gedachten nemen slechts af en toe de overhand. Uit pure nieuwsgierigheid. Precies tijdens de momenten dat ik op de grens van leven en dood balanceer. En met een kleine handeling die grens kan overschrijden. De macht over en nieuwsgierigheid naar het einde des bestaan nemen de controle over. Alles schreeuwt om dat ene stapje over de rand, een sprong op de rails of het rukje aan het stuur. Alsof de dode wereld dichterbij en uitnodigender is dan de levende.

Wanneer bijrijders mijn auto bevolken, wordt dat gevoel nog sterker. De macht over het leven zorgt voor verlamming. Vooral als je er teveel over na gaat denken. Wat ik dus niet moet doen. Want als ik de controle over de dood heb, kan ik ook het leven sturen. Een ruk naar rechts betekent de dood, maar een ruk naar links brengt mij wellicht op een afslag richting zonnig groen grasveld. Eentje zonder betonnen graffitimuren. Zonder de mogelijkheid om mijzelf of anderen van het leven te beroven. Het leven dat te mooi is om aan de onontkoombaarheid van de dood te besteden. Exact hetgeen wat Jip mij altijd leerde: “Iedereen gaat dood, maar niet iedereen leeft.”

Hoog tijd om dat laatste wel te doen. Langzaam draai ik mijn stuur naar links.

WhatsApp-iconEen WhatsAppje bij nieuwe schrijfsels?
Voeg 06-57835955 toe, stuur een willekeurig berichtje en blijf op de giga-hoogte!

Of volg Derks op Instagram / Twitter / Facebook. Of doneer.

Vind jij ook leuk

39 comments

Lisette Christiaans september 2, 2016 - 10:37 am

Who is cutting onions?

Reply
Bas Derks september 2, 2016 - 12:19 pm

Ga je een uitje knappen?

Reply
Gerry Zwier september 2, 2016 - 8:15 am

Prachtig! Liefde

Reply
Rosanne Christine Ten Cate september 1, 2016 - 9:34 pm

Wauw!

Reply
Malou Tijink september 1, 2016 - 8:51 pm

Mooi <3

Reply
Robin van den Broek september 1, 2016 - 8:41 pm

Mooi!

Reply
Anne Teunissen september 1, 2016 - 8:04 pm

Aniek Tol traantje

Reply
Aniek Tol september 1, 2016 - 9:11 pm

Wauw deze is echt mooi

Reply
Anne Teunissen september 1, 2016 - 9:12 pm

Thought so! 🙂

Reply
Mark Wingens september 1, 2016 - 7:50 pm

Michelle <3

Reply
Michelle van Melis september 1, 2016 - 8:19 pm

Ahh mooi gedichtje <3

Reply
Riet de Waard september 1, 2016 - 7:43 pm

Zoet!

Reply
Sytze Braaksma september 1, 2016 - 7:36 pm

Prachtig

Reply
Hester Van Dijk september 1, 2016 - 7:19 pm

Baie mooi

Reply
Priscilla Kwakernaat september 1, 2016 - 7:17 pm

Wauw!

Reply
Annelies van Kempen september 1, 2016 - 7:15 pm

Heel mooi !!!

Reply
Kim Van Valkenburg september 1, 2016 - 7:09 pm

Ontroerend mooi!

Reply
Leonora Kraan september 1, 2016 - 8:49 pm

Precies!

Reply
Jip, zo ben ik nu eenmaal - Dit is Derks december 13, 2015 - 8:06 pm

[…] plotseling wakker. Of nou ja, voor het eerst sinds tijden hoorde ik hem weer bonsen. Enthousiasme. Levensvreugd. Het schoot als dartelend bloed door mijn aderen. Ik zou Jip voort laten leven. Oké, niet zijn […]

Reply
Sanne Wilbrink september 28, 2015 - 6:28 pm

Je hebt mij zojuist gedefinieerd.

Reply
Lijndert Kooiman september 28, 2015 - 4:43 pm

Ik heb dat ook wel eens!
Laatst nog, toen we aan het koken waren: ik hoef maar een prikje met mijn mes te geven en Bas is dood…

Reply
Jorit Jongetjes september 28, 2015 - 1:02 pm

Rodee Jongetjes

Reply
Niels Vermeer september 28, 2015 - 8:44 am

Dagelijks dit.

Reply
Bas Derks september 28, 2015 - 11:55 am

Daar zou ik me dan wel weer zorgen over maken, meneer Vermeer.

Reply
Niels Vermeer september 28, 2015 - 11:56 am

Minder auto rijden…

Reply
Bas Derks september 28, 2015 - 11:58 am

Pak die fiets, skateboard, loopauto, step, rollerskates, bureaustoel, aanschuiftafel met wieltjes, rollator, etc

Reply
Astrid Vermeer september 28, 2015 - 2:52 pm

Als ik nu naar voren stap dan snijdt de trein zonder moeite mijn benen in stukjes. Vet leuk om iedere dag aan te denken.

Reply
Astrid Vermeer september 28, 2015 - 2:53 pm

Huh zijn wij familie Niels Vermeer?

Reply
Bas Derks september 28, 2015 - 3:30 pm

Als je nu naar achteren stapt, loop je recht in de armen van je droomvent(/vrouw). Sterkte!

Reply
Hermen Loonstra september 28, 2015 - 4:43 am

Ik had dit vroeger met hoogtes. Bergen, balkonnen, uitzichtpunten etc. Dacht altijd dat dat een onderdeel van hoogtevrees was.

Reply
Bas Derks september 28, 2015 - 6:46 am

Ligt eraan wat je gedachten exact denken. Wanneer je bang bent voor hoogtes i.p.v. nieuwsgierig naar de dood, dan is het wel hoogtevrees.

Reply
Maartje Schouwstra september 27, 2015 - 9:19 pm

Je columns zijn werkelijk waar fantastisch!

Reply
Erik Klein Langenhorst september 27, 2015 - 8:52 pm

Ik heb dit niet!

Reply
Bas Derks september 28, 2015 - 6:44 am

Blij toe!

Reply
Tessa Kraijer september 27, 2015 - 8:43 pm

Herkenbaar inderdaad! Wat fijn dat er iemand is die de bangmakende gedachten van de eigen gekke geest gewoon durft op te schrijven en ons daar allemaal weer normaal mee doet blijken. ♥️

Reply
Annemarije Buurma september 27, 2015 - 10:02 pm

Ja, precies wat jij zegt! Een wijs iemand zei mij dat het meest persoonlijke het meest universeel is. True to that dus.

Reply
Bas Derks september 28, 2015 - 6:44 am

☺☺

Reply
Anouk Slik september 27, 2015 - 8:26 pm

Heel erg herkenbaar!

Reply
Sandra van den Berg september 27, 2015 - 8:21 pm

Die gedachten heb ik ook!

Reply

Laat een comment achter

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Deze website gebruikt koeken. Is dat goed? Ja hoor Meer lezen

Privacy & Cookies Policy