Zelfeuthanasie: Droom om te slapen

door Bas Derks

‘Op 8 januari 2014 heb ik voor mijzelf de keus gemaakt om niet meer verder te kunnen en willen leven. Dit door zowel psychische als lichamelijke klachten die ik ondervond.

Niet of nauwelijks kunnen slapen heeft hier een grote rol in gespeeld. Mijn slaapgebrek was dermate dat ik soms 63 uur achter elkaar wakker was. Veel weken, maanden niet meer dan zes à zeven uur slaap in de week kreeg. Wat een ontzettend grote impact heeft gehad op mijn leven. Ik kreeg geen rust, waardoor mijn energielevel nihil was. Wat dan negatieve verandering in doen en laten veroorzaakte. En waardoor ik ervoer dat ik iemand werd die ik niet was, niet wilde zijn en ook niet wilde worden

Helaas heb ik na een lange en hele zware zoektocht naar een oplossing, deze niet gevonden. Ik heb alles voor mezelf afgewogen, de beslissing met mijn volle verstand gemaakt, om op deze waardige manier toch de rust te krijgen die ik zo ontzettend hard nodig heb.

Ik heb deze twee maanden met dierbaren door kunnen brengen in de hoop rust te brengen bij de nabestaanden. Voor zover dat mogelijk was. Het zijn twee zware, emotionele, maar ook mooie maanden geweest. Waarin ik nog heb kunnen genieten van al het moois wat ik wél in mijn leven heb gekend en mee heb mogen maken. Ik heb deze maanden als de echte ik kunnen en mogen doorbrengen en hopelijk voor eenieder daarmee mooie herinneringen achter kunnen laten.

Ik had graag gewild dat de situatie anders was geweest, maar aangezien die verandering niet kwam heb ik er op mijn manier toch nog het beste van proberen te maken. Ik ben dan ook blij dat ik de positieve dingen in mijn leven nog voor de geest kan halen en weet te waarderen waardoor ik oprecht kan zeggen dat ik, op mijn problemen na, een mooi leven heb mogen leiden.

En iedereen die op welke manier en op welk moment dan ook onderdeel is geweest van mijn leven wil ik dan ook graag nog bedanken voor die momenten en dat contact. Nogmaals bedankt voor elk moment en elke waardevolle herinnering. Ik wens jullie dan ook allemaal sterkte en al het goeds toe

Slaap lekker, lieve vrienden.’

 

Lieve Sanne,

Je leeft niet meer. Tenminste: je lichaam is gestorven. Daar heb je zelf voor gekozen. Je was het zat, dat lichaam. Het lichaam dat vier jaar niet wilde slapen, terwijl je hoofd naar rust snakte. Jouw vader – mijn oom – wist ervan. Wist van je wens naar einde, naar eindelijk rust. Hij stemde toe. Steunde jou in het proces. Liet je gaan.

Toen jij stopte met je aardse bestaan, zat ik in Suriname, mijn tropische stageparadijs. Ik kreeg alles ’s ochtends telefonisch te horen. Die avond zou ik een feestje hebben. Heb tot het aanbreken daarvan in bed gelegen, in de mist van mijn eigen paradijs. Mijn brein heeft het zelfgecreëerde einde van jou nooit helemaal begrepen. Nimmer gesnapt waarom je vader en andere naasten dit toestonden. Tot ik het bovenstaande filmpje zag.

Zelfeuthanasie wordt jouw einde genoemd. Geen zelfmoord. Zelfeuthanasie is een bewuste keuze, met de instemming van anderen, zodat het overlijden niet onverwacht komt en anderen onherstelbare schade berokkent. Roerloos keek ik naar de duizenden pixels die tezamen de nog (in deze wereld) levende jou vormde. De vrouw die vertelt hoe ze klaar is met dit bestaan. Het bestaan dat voor jou een regelrechte hel was, waarbij je niet hoopt in de volgende terecht te komen. De mist in mijn hoofd verdween en maakte plaats voor begrip.

Vragen blijven er natuurlijk altijd. Ik zal mij namelijk nooit kunnen verplaatsen in jouw situatie. Behoor ook niet tot je intimi, ben een familielid. Toch kan ik alleen maar respect voor hebben. Respect dat je je leven in eigen hand neemt. Net als de ‘gewone’ mens die – in goed overleg – alles achterlaat om zijn of haar droom na te jagen (wereldreis of emigratie bijvoorbeeld) met alle risico’s van dien. Dit was jouw droom: om vredig te kunnen slapen. Zonder de zekerheid dat de rust, na het aardse leven, zal wederkeren. Moed alom.

Een persoon, die het aardse leven zelf stopzet, krijgt dikwijls het stempel van egoïst. Vooral de reizigers van het vervoermiddel dat door sommigen als laatste uitweg wordt gezien, preken over het individualisme van de net overledene. Ze missen nu namelijk een toets, koffie-afspraak of aanbieding bij een warenhuis. Over egoïsme gesproken.

Zelf zie ik jou niet als egoïst, Sanne, alles behalve. Niet dat ik zelfeuthanasie toejuich, maar je handelen des te meer. Doordat jij je plannen deelde met mijn oom en anderen, en je van hen de volledige steun ontving, heb je een eerbiedwaardig afscheid genomen van dit bestaan, zonder jenaasten in totale verbijstering en onduidelijkheid achter te laten.

Alles geprobeerd, maar eeuwige rust bleek de enige uitkomst, jouw droom. De droom waar je – in overeenstemming met geliefden – alles voor hebt achtergelaten om na te jagen. Je koos ervoor om je droom te leven. Alle bewondering, liefde en kracht voor dat besluit.

Slaap lekker, lieve Sanne.

Bas

Volg Derks op Instagram. Snapchat: ditisderks. Of Spotify. Of doneer.

App 06-57835955 en blijf op de giga-hoogte!

Vind jij ook leuk

46 comments

Ik wil niet weten of je succes hebt, maar of het goed met je gaat - Dit is Derks april 26, 2016 - 4:21 pm

[…] heb mijn zoon nooit gevraagd hoe het met hem gaat. Je hebt mij weer hoop gegeven. […]

Reply
Gerlien Pierik februari 19, 2016 - 9:24 pm

Goed geschreven. Ik herinner mij je vorig stuk over deze nicht. Ben blij dat je er aandacht aan blijft besteden.

Reply
Ronald Hof februari 18, 2016 - 10:18 pm

Mooi..

Reply
Willianne van Bergeijk februari 18, 2016 - 9:51 pm

Maarten, laat dit ff aan je broer lezen, kan m niet taggen. De andere kant van zelfmoord, waar we t onder t eten toevallig over hadden vandaag…

Reply
Suzanne Docter februari 18, 2016 - 8:52 pm

Prachtig!

Reply
Annelie Mennen februari 18, 2016 - 8:39 pm

Een ontroerend verhaal, ik heb bewondering voor Sanne die de regie over haar leven én dood zelf in de hand gehouden heeft!

Reply
Paula Platjee-van de Velde februari 18, 2016 - 8:40 pm

Dank je voor het delen van de documentaire.

Reply
Paula Platjee-van de Velde februari 18, 2016 - 7:51 pm

Heel veel respect en bewondering voor je nicht Sanne en voor je oom.

Reply
Hanne Hermens februari 18, 2016 - 7:49 pm

Erg verdrietig, erg dapper. Ik ga de documentaire gauw kijken, die heb ik nog nooit gezien.

Reply
Rianne van den Oever februari 18, 2016 - 7:42 pm

Wat ontzettend knap van haar vader om haar hierin te steunen en haar te laten gaan. Wat moet je daar sterk voor zijn denk ik. Ontroerend verhaal inderdaad, maar wat spreekt er een liefde uit zeg.

Reply
Emma van der Wal februari 18, 2016 - 7:38 pm

Amber

Reply
Amber Penders februari 18, 2016 - 8:16 pm

<3heftig om te lezen/horen... Mooi geschreven en super dapper..

Reply
Emma van der Wal februari 18, 2016 - 7:34 pm
Reply
Rob Heide februari 18, 2016 - 6:36 pm

mooi dat je dit deelt. bedankt.

Reply
Guusje van den Ouweland februari 18, 2016 - 6:22 pm

Herinner me de documentaire nog goed, erg indrukwekkend. Lijkt me verschrikkelijk als je gewoon geen slaap, geen rust hebt. Heel veel respect voor haar beslissing..

Reply
Zoë van der Velden februari 18, 2016 - 6:19 pm

Mooi

Reply
Eline van Baaren februari 18, 2016 - 5:59 pm

heel heftig.. maar wel goed om te delen, als je daar eenmaal aan toe bent, denk ik.
Wilrik

Reply
Carmen Righolt februari 18, 2016 - 5:58 pm

“Als laatste houvast is er de hoop op geen toekomst.

Reply
Femke de Jonge februari 18, 2016 - 5:32 pm

Heftig, maar ook zeker een mooi verhaal!

Reply
Ad Rem Online | Studentenmagazine van de Christelijke Hogeschool Ede februari 4, 2016 - 8:27 pm

[…] is, verdwijnt namelijk alle levenslust uit de toch al tere mensenziel. Zouden we direct een einde aan dit bestaan maken. Wat logisch is. Want waarom een leven leven dat niets […]

Reply
Ik verander de wereld januari 17, 2016 - 9:56 pm

[…] vervangbaar is, verdwijnt namelijk alle levenslust uit de toch al tere mensenziel. Zouden we direct een einde aan dit bestaan maken. Wat logisch is. Want waarom een leven leven dat niets […]

Reply
Dood doet leven september 27, 2015 - 8:55 pm

[…] bijrijders mijn auto bevolken, wordt dat gevoel nog sterker. De macht over het leven zorgt voor verlamming. Vooral als je er teveel over na gaat denken. Wat ik dus niet moet doen. Want […]

Reply
Ik laat je gaan – (Teaser) | Jusd januari 27, 2015 - 7:17 pm

[…] Lees ook: Droom om te slapen. […]

Reply
365 dagen 2014 - Dit is Derks december 28, 2014 - 10:07 am

[…] gebroken relatie. Nicht verloren. Moeder huidkanker. Vriend in depressie. Kiezen getrokken. Zelf ziek geweest. Eindscriptie […]

Reply
Monique Braam november 27, 2014 - 9:59 pm

Hele dappere meid, sterkte aan een ieder die haar zal missen…

Reply
Jeannet Veenstra-Steg november 19, 2014 - 6:06 pm

Zo jong,zo mooi moeilijk hoor maar respect……

Reply
Joyce Benink november 19, 2014 - 6:58 am

Respect! Mooi geschreven. Kippenvel

Reply
Femke Deeken november 18, 2014 - 10:08 pm

Respect

Reply
Nanouk Rutten november 18, 2014 - 12:06 pm

Echt heel goed geschreven! Zoals jij het verwoord en beschrijft zoals jij het heb leren te begrijpen daar kunnen heel wat mensen een voorbeeld aan nemen!

Reply
pierre de ries november 18, 2014 - 11:13 am

Zie je me niet? Ik ‘sta’ achter je. Herken, en erken je in je keuze .

Reply
Ria Kuus van Leussen november 17, 2014 - 9:03 pm

Wat mooi respect! !

Reply
Els Zwart november 17, 2014 - 6:57 pm

Zo te leven is geen leven! Diep respect voor dit meisje!

Reply
Mieke Prins november 17, 2014 - 6:40 pm

Respect!

Reply
Sonja Prins november 17, 2014 - 6:03 pm

Mooi geschreven. Mijn moeder wilde ook niet meer verder, was moegestreden na jaren van tevergeefs proberen er toch iets van te maken. Ik herken veel van wat er staat geschreven, soms is de dood het beste wat je iemand mag “gunnen”. Wij hebben ook vrede met mijn moeders keus.

Heel veel sterkte voor de familie.

Reply
Monique Weever november 17, 2014 - 7:22 am

dat is heftig meid om te lezen

Reply
Sandra Alexandra november 16, 2014 - 10:35 pm

Ik hoop dat je verhaal, anderen aanzet tot nadenken. Zonder veroordelingen de kracht van vrijheid leren te waarderen.

Reply
Will van der Laan november 16, 2014 - 9:43 pm

Iedereen heeft recht op het beëindigen van zijn eigen leven. Daar heeft niemand anders ( en zeker de politici) ook maar iets mee te maken. Jammer dat mensen in zo’n, voor hun uitzichtloze situatie, omdat niemand ze wil/ mag helpen, rigoreuze manieren kiezen zoals voor treinen en van flats springen

Reply
NVVEjongeren november 16, 2014 - 9:33 pm

Wat mooi dat Sanne de hulp heeft gekregen die ze zocht om waardig te sterven. Bedankt voor deze taboe doorbrekende blog Bas.

Reply
Neeske Ankersmit november 16, 2014 - 9:31 pm

Iedereen zou voor een humane manier moeten mogen kiezen. Zelfeuthenasie … beter woord dan zelfmoord. Mijn moeder zei pas nog ‘het zelfmoord noemen maakt mijn zoon een moordenaar’

Reply
Das Berks november 16, 2014 - 9:12 pm

Fenks! Recht uit het hart, alle liefde aan Sanne.

Reply
Simon Bloo november 16, 2014 - 9:02 pm

Heftig man, mooi geschreven!

Reply
Lia Bisschop november 16, 2014 - 8:20 pm

bijzonder respect

Reply
Annemiek Groeneweg november 16, 2014 - 7:32 pm

Rillingen. Vreselijk en schitterend tegelijkertijd.

Reply
Jolien Meirlevede november 16, 2014 - 7:15 pm

Wauw bas, heel mooi en aangrijpend !

Reply

Laat een comment achter

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Deze website gebruikt koeken. Is dat goed? Ja hoor Meer lezen

Privacy & Cookies Policy