uil wensballon dood bas derks

Ik wens geen wensballon

door Bas Derks

Het is Tweede Kerstdag, 19:61 (één over acht dus) en mijn scharminkelbuik zit vol. Ik fiets lichtelijk dromend vanaf mijn ouderlijk huis naar mijn eigen stekkie. Straatlantaarns schieten voorbij terwijl ik een blik bij mensen naar binnen probeer te werpen. Ik probeer minstens vier gezinnen te tellen die boven kleine pannetjes gezellig proberen te doen. Gourmetkwartet. Terwijl ik mezelf op die manier bezighoud, zie ik uit mijn ooghoek een lichtbol uit de lucht komen. Uit schrik geef ik mijn stuur een ruk naar rechts en beland ik met mijn volgevreten dijen hard op de stoeprand…

Het projectiel dat op straat verder uitbrandt, blijkt bij nadere inspectie een wensballon te zijn. De t*ring, ik schrok mij dood. En nog steeds staan mijn ogen wagenwijd en voel ik mijn dijen lichtjes kloppen. Gelukkig valt (ha-ha) het mee en kan ik mijn weg vervolgen, maar meteen denk ik aan alle honderden andere wensballonnen die de komende dagen – als een soort Oud & Nieuwtraditie – worden opgelaten. Waar zullen die belanden? Ik heb nog steeds de foto van een dode uil op mijn netvlies. Nietsvermoedend in vlammend plastic gevlogen. Ik ben benieuwd of dat of het laten vallen van mij wensen van de oplaters waren (“Ik wens dat een slechte schrijver getroffen word”), maar het staat in ieder geval niet gelijk aan mijn beeld van ‘iets leuks wensen’.

Vroeger deden wij het ook. Een wensballon oplaten rond Oud & Nieuw. Dan wensten mijn zusje en ik wereldvrede. Of een goed rapport (MONEYS). Ik vond het een mooi symbool: een lichtje de lucht in. Schattig bijgeloof. Maar dat beeld is door gisteren en het beeld van die uil totaal omgeslagen. Op dit moment snap ik totaal niet waarom die dingen überhaupt verkocht worden. Het is alsof je een brandende afvalzak met een grote glimlach de wereld inmietert. “Krijg de kolere, natuur, het draait allemaal om mij en mijn stompzinnig bijgeloof.” Alsof zo’n ding ooit tot de hemel komt, zodat God je wensen vervult…

Excuses voor mijn ontvlambare frustratie, maar alsjeblieft: als je voor volgend jaar iets te wensen hebt, laat het in ieder geval geen gevaar voor mens, dier, natuur of wat dan ook zijn. Sluit je ogen en spreek het zachtjes uit. Of wens het niet alleen, maar probeer ze ook uit te laten komen. Dan kunnen die plastic zakken volgend jaar in de prullenbak blijven.

Ik wens een wereld zonder wensballonnen. Dankjewel.

Lees nu: Ik heb een hart van glas
Volg Derks op Instagram. Snapchat: ditisderks. Of Spotify. Of doneer. App 06-57835955 en blijf op de giga-hoogte!

Vind jij ook leuk

Laat een comment achter

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Deze website gebruikt koeken. Is dat goed? Ja hoor Meer lezen

Privacy & Cookies Policy