Het verleden, ook wel ‘onbezorgd’ geheten,
was een spel om niet de hel te vrezen,
maar om hem zelf te wezen.

Dit schreven mijn vingers, terugkijkend op mijn tienerjaren. Ik vond ze leuk, maar achteraf toch meer dan verschrikkelijk. De machocultuur in mini-variant. Onzeker zijn en niet doorhebben dat de rest het ten diepste ook is. De ander klein houden, zodat je zelf groot blijft. Pesten (iemand bewust keer op keer aanpakken, mag geen plagen meer heten), meedeinen met de golven der onopvallendheid en dingen doen waar de schijt minstens zeven kleuren bezit. Alles om waardering van leeftijdsgenootjes te krijgen en vast te houden.

Ik was er beroerd in. Liep zelf namelijk in bergschoenen en kwam bij de minste of geringste klap al in een onbedaarlijke huilbui terecht. Ook vond puberende Derks het nodig om door de klas te paraderen met zijn achten en negens. Een doelwit, zo perfect, dat iedere idioot mij gebruikte om zelf weer een treetje hoger te kunnen staan. Ik zocht mijn heil bij meisjes, wat een versterkend effect had bij eerder genoemde mini-macho’s. De pesterijen vermenigvuldigden zich.

Ik veranderde, verhardde. Moest nog meer doen om er bij te horen. Steeds vaker trok ik mijn mond open ten koste van anderen. Veranderde mijn kledingstijl, zodat ik daar niet op te pakken was. Zocht slachtoffers, nog alternatiever dan ik. ‘Anders’ was in tienertaal namelijk het codewoord voor ‘pestbaar’. En Arjan was anders. Arjan deed niet mee aan andere mensen kleineren. Arjan had geen tv. Arjan droeg afwijkende kleding. Arjan was christelijk. En Arjan had een intelligent niveau van praten, wat door de rest van de klas afgunstig werd bespot.

Ik gebruikte Arjan. Gebruikte hem om mijzelf weer neer te zetten. Maakte grapjes over zijn kledingstijl. Over zijn tv-loosheid. Roddelde over zijn poedelhond. Ook waar dat dier bij was. Imiteerde zijn huppelende stem. En lachte om zijn geloof. Arjan liet mij (en anderen) begaan. Hij gaf wel een weerwoord, maar pestte niet terug. Hield zich klein. Wat de zondebokzoekers dankbaar aangrepen om zichzelf groot te houden. Vrees de hel niet, maar wees hem zelf. Na twee jaar ging Arjan van school af.

Niets meer van Arjan gehoord. Ja, eenmalig, dat het goed met hem ging op zijn nieuwe school. Ik weet nog dat ik daarvan baalde. Onze wegen waren gescheiden en mijn denken ontwikkelde zich. Hoe ouder ik werd, hoe meer Arjan rondhuppelde in mijn hoofd. Ik had spijt. Natuurlijk werd ik ook gepest, heb ik een lichtelijk trauma voor bergschoenen en speelt bewijsdrang mij parten. Echter heeft Arjan dat nooit veroorzaakt. En hij ging zelfs van school.

Tijdens studeren vervalt die hele pestpikorde: er is altijd ergens een plek voor jouw persoonlijkheid. Zelfs bergschoenen zijn weer hip, al heb ik die al zeven jaar niet meer aan durven doen. In mijn eerste studiejaar moest ik afleren om anderen te kleineren. Juist de ander alles gunnen en liefhebben zorgt nu voor waardering. Hoge cijfers betekent nog niet dat iemand wijs is. En ‘anders’ maakt iemand niet onvolmaakt, integendeel. Dat besef gaart alleen wat later in de hersenpan.

Begrijp me goed: heb een bloedhekel aan pesten (en een pesthekel aan bloed), maar je haalt het niet uit een kind. Natuurlijk moeten we ze bewust maken. Het zoveel mogelijk proberen te voorkomen, maar zolang kinderen onzeker zijn – en dat is immer een onderdeel van opgroeien – gebruiken ze de ander om die onzekerheid te verdoezelen. Gelukkig veranderen we. Worden we volwassen. Reflecteren we op onze daden. Niet dat die daden te veranderen zijn, maar wel recht te zetten.

Zo bleek Arjan op dezelfde hogeschool te studeren. Heb hem direct een bericht gestuurd. Hem na vijf jaar weer ontmoet. En mijn excuses aangeboden. Nee, geef mij geen schouderklopje, maar buig voor Arjan. Hij vergaf het mij met een glimlach. Vond zijn vroegere ik een suffe zemel. Nu vierden we samen oud en nieuw. Ken weinig prachtgozers zoals hij. Hij die de hel niet vreesde en zelf niet was. Arjan.

Geen tweede kans op een eerste indruk. Klopt. Maar een tweede indruk biedt wel nieuwe kansen.

Lees nu: Ben je bang voor je vader en moeder?

Vind jij ook leuk

71 comments

Lisa Jansen oktober 23, 2017 - 8:33 am

Terry Mostert Deze vond ik ook erg goed 🙂

Reply
Lise Koekkoek oktober 2, 2017 - 6:39 pm

Ellen

Reply
Ellen de Vries oktober 3, 2017 - 10:22 am

Thanks dear 😀

Reply
Jarna van Gelder september 28, 2017 - 3:43 am

Jasper de Vries leuk stukje

Reply
Hanneke Bosselaar- Pater september 26, 2017 - 6:41 pm

Fabian is gewoon ‘n toffe peer.

Reply
Josta Loos september 26, 2017 - 7:40 am

“Waar het dier zelf bij was”

Als een “vroegere Fabian” wil ik even zeggen dat ik het knap vind dat je dit durft te zeggen!”

Reply
Thomas Schoneveld september 26, 2017 - 4:57 am

Open en eerlijk. Geleerd van je daden en nu gebruik je het voor het goede. Respect voor jullie beiden

Reply
Suzanne Bond-Ridderhof september 25, 2017 - 8:21 pm

Fabian is prachtig!

Reply
Jolien Pol september 25, 2017 - 4:59 pm

Bewustzijn dus vroeg aanleren en hoe je ermee om moet gaan.

Reply
Sandra Dekker september 25, 2017 - 12:57 pm

Mooi dat je reflecteert, spijt hebt betuigt, nu samen door 1 deur kan, ik mis wel de drive van Fabian om niet tot hetzelfde gedrag te komen als jou in het verhaal. Misschien mooi om nog eens een boom over op te zetten….

Reply
Sandra Dekker september 25, 2017 - 12:57 pm

Mooi dat je reflecteert, spijt hebt betuigt, nu samen door 1 deur kan, ik mis wel de drive van Fabian om niet tot hetzelfde gedrag te komen als jou in het verhaal. Misschien mooi om nog eens een boom over op te zetten….

Reply
Elma Dunnink september 25, 2017 - 11:28 am

Stoer van je Derks! En sterk! En applaus voor Fabian

Reply
José de Jong september 25, 2017 - 11:01 am

Kippenvel…

Reply
José de Jong september 25, 2017 - 11:01 am

Kippenvel…

Reply
Nel Bak september 25, 2017 - 10:01 am

Wijsheid komt blijkbaar toch met de jaren. Ik ben vooral onder de indruk van je citaat waarmee je dit stuk opent en waarmee je het afsluit. Mooi inzicht.

Reply
Bas Derks september 28, 2017 - 3:56 pm

<3

Reply
Marga Stemerdink september 25, 2017 - 7:53 am

Respect voor beide. ❤️

Reply
Marga Stemerdink september 25, 2017 - 7:53 am

Respect voor beide. ❤️

Reply
Fabian de Kort september 25, 2017 - 7:36 am

Haha love joeee

Reply
Dit is Derks september 28, 2017 - 3:44 pm

<3

Reply
Renske ter Harmsel september 25, 2017 - 6:58 am

Jorian van den Hoorn

Reply
Marnix Meulmeester september 25, 2017 - 6:34 am

Fabian is ook gewoon goud!

Reply
Marnix Meulmeester september 25, 2017 - 6:34 am

Fabian is ook gewoon goud!

Reply
Hermien Lam september 25, 2017 - 5:24 am

voor jou en je mooie schrijven en voor kanjer Fabian

Reply
Ellen Eisenga september 24, 2017 - 9:33 pm

Dankjewel voor het delen.
Super tof!

Reply
Noor Berkvens september 24, 2017 - 9:02 pm

Dapper. Mooi geschreven. Je excuses aanbieden kan zoveel betekenen, ook na zo’n lange tijd. Voor jezelf en voor de ander.

Reply
Noor Berkvens september 24, 2017 - 9:02 pm

Dapper. Mooi geschreven. Je excuses aanbieden kan zoveel betekenen, ook na zo’n lange tijd. Voor jezelf en voor de ander.

Reply
Marianne van Gilst september 24, 2017 - 8:24 pm

Heel mooi….

Reply
Marianne van Gilst september 24, 2017 - 8:24 pm

Heel mooi….

Reply
Paola Stam september 24, 2017 - 8:11 pm

Goed dat je kritisch terug durft te kijken en contact hebt gezocht, maar inderdaad bovenal heel veel bewondering voor Fabian dat hij je heeft vergeven!

Reply
Eloïse Wisse september 24, 2017 - 8:01 pm

Fabian⭐️

Reply
Annelie Zijl september 24, 2017 - 8:30 pm

wat een topper!,die fabian dan he!!

Reply
Annelie Zijl september 24, 2017 - 8:30 pm

wat een topper!,die fabian dan he!!

Reply
Denise van den Brink september 24, 2017 - 7:58 pm

Helaas wordt niet iedereen volwassen met een vorm van zelfreflectie
Maar wederom mooi geschreven!

Reply
Bram van der Giessen april 23, 2016 - 7:56 pm

Go Fabian! Go Bas!

Reply
Nejla Kuz april 23, 2016 - 9:24 am

Deze is ook al zo mooi geschreven Annemijn Boer

Reply
Ruud van den Berg april 23, 2016 - 9:12 am

Top!

Reply
Marije Bleijlevens april 22, 2016 - 10:52 pm

Elke Den Boogert foto!

Reply
Elke Den Boogert april 22, 2016 - 11:19 pm

Jaaaaaa! 20 mei zoeken 😉

Reply
Eline Pijnenburg april 22, 2016 - 10:10 pm

Laura nog steeds zo dankbaar

Reply
Laura Kouters april 23, 2016 - 7:10 am
Reply
Lauren Van de Groep april 22, 2016 - 8:39 pm

Erg mooi weer!

Reply
Paola Stam april 22, 2016 - 8:09 pm

Heel veel respect voor die Fabian!

Reply
Een andere kiek (002): Pesthekel - Dit is Derks april 22, 2016 - 8:51 pm

[…] geweest (understatement). Pas jaren later heb ik daar mijn excuses voor aangeboden. Deze prachtvent vergaf mij en toen werden we vrinden. Einduh. […]

Reply
Ikje: Vibrator - Dit is Derks maart 29, 2016 - 5:17 pm

[…] fiets ik ze voorbij. Dankjewel vader, dankjewel jongen, dankjewel jeugd. Voor altijd zo […]

Reply
Bas Derks oktober 2, 2015 - 6:37 am

Reply
Suzan Smeets oktober 1, 2015 - 10:56 pm

Wat mooi weer Derks! ☺️

Reply
Roos Weijers oktober 1, 2015 - 9:28 pm

Treffend stuk

Reply
Marit de Jong oktober 1, 2015 - 8:46 pm

Geweldig mooi!

Reply
Suzanne Lugtigheid Ouwens oktober 1, 2015 - 8:35 pm

Nice mooi verwoordt..

Reply
Lotte Knoppien oktober 1, 2015 - 8:20 pm

Prachtig verhaal!

Reply
Mike Haanstra oktober 1, 2015 - 8:14 pm

Wauw….. Wat een mooie laatste alinea!!!!

Reply
Kirsten Polak januari 13, 2015 - 12:41 pm

Credits voor jou Bas Derks en Fabian de Kort: prachtkerel

Reply
Hendrik Cromwijk januari 13, 2015 - 11:27 am

Prachtig!

Reply
Das Berks januari 13, 2015 - 11:32 am

Mijn dank!

Reply
Trudy Wesselo-Koning januari 10, 2015 - 1:06 pm

Goed verwoord Bas!

Reply
DM januari 10, 2015 - 1:48 pm

Hi Derks. Ik vind het mooi dat je je fout toegeeft, maar triest dat je het schrijft alsof dit er maar bij hoort. Alsof elke gepeste het kan incasseren zoals Fabian. Niet nadenkend dat het voor de meesten eeuwige schade betekent. Moeilijkere relaties, angstigheid en vertrouwensissues. Dat het jaren en jaren duurt voor zo’n iemand zich weer waardig kan voelen. Je bedoelt het vast goed. Echter krijg ik altijd een brok in mijn keel wanneer dit wordt aangesneden, wetend dat ik er nog jaren mee moet dealen.

Reply
Bas Derks januari 10, 2015 - 2:17 pm

Beste,

Bedankt voor uw reactie! Het is niet ‘alsof’ het er maar bij hoort. We moeten er zoveel mogelijk tegen doen, maar ik geloof niet – en dat klinkt wellicht pessimistisch – dat pesten uit te bannen is. Als we doorhebben waar het probleem vandaan komt (onzekerheid, in de meeste gevallen), dan kunnen we vanuit daar kijken wat we ertegen kunnen beginnen om het te verminderen. In plaats van de pesters pakken we dan de oorzaak van het probleem aan. Anders is het dweilen met de kraan open.

Fabian heb ik gebruikt als persoonlijk voorbeeld en hij heeft er gelukkig geen blijvende schade aan opgelopen. Dat er mensen zijn die er op latere leeftijd nog last van hebben (zoals u), is meer dan verschrikkelijk. Daarom hoop ik dat we blijven zoeken naar oplossingen en dat dit stuk helpt om de oorzaak van pesten te begrijpen. Het enige wat ik – jaren later – als ‘pester’ kan doen, is mijn excuses aanbieden. In de hoop dat de ander dat accepteert en er geen last meer van heeft. Dat is in Fabians geval gelukkig wel zo.

Over uw situatie kan ik geen oordeel vellen en dat ga ik ook niet doen. Ik wens u in ieder geval alle sterkte, kracht en liefde toe. Dat u er zo voor uit durft te komen, verdient alleen maar respect en waardering!

Reply
Maarten Venhovens januari 10, 2015 - 12:45 pm

mooi geschreven!

Reply
Jan-Henk Velsink januari 9, 2015 - 10:25 pm

Hulde voor deze persoonlijke column Bas! Mooi ook hoe je Fabian op een (terecht) voetstuk plaatst! 🙂

Reply
Roan van Scheppingen januari 9, 2015 - 1:37 pm

Hulde, er zijn er maar weinig die zich later bedenken wat ze deden en wat dit voor invloed had op anderen. Hierop terugkomen en je excuses aanbieden is heel krachtig! Ik was vroeger de “Fabian”. Er waren inderdaad veel mensen die meededen om te voorkomen dat ze zelf “De hel” zoals je het omschrijft moesten ervaren. Dat kan ik ze niet kwalijk nemen, ik koos een ander pad. Als er vandaag de dag mensen naar mij toe kwamen met hun excuus, zou ik die zonder twijfel accepteren.

Dank je!

Reply
Das Berks januari 10, 2015 - 10:18 am

O wauw, alle lof dat je deze woorden deelt!

Reply
Johan januari 8, 2015 - 10:55 pm

Wauw! Proficiat man! En heel erg knap dat je jaren later nog je excuses aanbied.

Reply
Ineke Baron januari 5, 2015 - 4:08 am

Het zet mij weer tot nadenken dat alle jongeren onzeker zijn en dat pestgedrag daaruit voortkomt. Met dit voor ogen hoop ik elke jongere recht te doen in 2015.

Reply
Inge Noor januari 5, 2015 - 1:30 am

Laffe tas, die Derks, met zijn gepest. En er dan nu munt uit slaan met een column. Bah.

Reply
Margriet de Bruin januari 5, 2015 - 9:04 am

Niks lafs aan je fouten toe kunnen geven, Inge. We doen allemaal dingen waar we later spijt van hebben, zeker als kind.

Reply
Dit is Derks januari 5, 2015 - 10:12 am

Laffe tas was ik zeker. Alleen jammer dat ik voor deze stukjes niet betaald krijg!

Reply
Das Berks januari 4, 2015 - 9:31 pm

Merci! Vooral hoe Fabian het oppikte is geweldig natuurlijk. 🙂

Reply
Laura januari 4, 2015 - 7:34 pm

Ik ben echt zó onder de indruk van jouw collums… Jij laat personen als Fabian tot leven komen, geeft hen een stem en het respect dat zij verdienen. Dat is knap, superknap! Ik hoop nog veel van je te lezen/leren!

Reply
Bas Derks januari 6, 2015 - 10:47 am

Mijn dank, waardeer het zeer!

Reply
Janny van Willegen januari 4, 2015 - 6:06 pm

Heel goed onder woorden gebracht en geweldig, zo’n tweede kans.

Reply

Laat een comment achter

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Deze website gebruikt koeken. Is dat goed? Ja hoor Meer lezen

Privacy & Cookies Policy