(Fe)Mail 05: Hoe moeten mannen zich gedragen als vrouwen ongesteld zijn?

door Bas Derks

Bas en Eelkje zijn vrij identiek. Beiden op 30 juli jarig ook. Alleen is Bas een jongen en Eelkje een meisje. Daarover mailen ze elkaar. Hoe het mannenbrein werkt en denkt, tegenover dat van een vrouw. Het is een probeersel. Net als mannen en vrouwen een probeersel zijn van God. En toch duidelijk verschillen. Vinden zij. Bas en Eelkje. Die best lijken op elkaar.

Aan: eelk_horses_xx@hottertmail.com
Onderwerp: Bloody hell

Bloedmooie Eelkje,

Zoals u weet, ben ik zeer op u gesteld. Vandaar ook het gore lef om je deze mail te sturen. Immers elke vrouw waaraan ik deze vraag stel, trekt verontwaardigd haar wenkbrauwen tot het hoofdhaar en verzoekt mij vriendelijk doch dwingend ‘nooit meer over dit onderwerp te beginnen’. Het chagrijnige gebrom en de stugge conversatie komen volgens deze vrouwmensen voort uit het moment, niet uit een bepaalde periode van de maand. Haar humeur koppelen aan menstruatie is de beroerdste combinatie ‘aller tijden’. Best, dan stopt deze knul er voortaan mee.

Laatst stuitte ik weer op zo’n mopperende meid. Dus ik, teruggrijpend op de nodige ervaring, ontwijk het hele menstruatiepraatje. Luister geduldig naar haar verhaal. Sta mevrouw toe om te zemelen over andere mevrouwen. Geef een bevestigend knikje als haar ogen daarom vragen. Grijns als het ellenlange verhaal een lach behoeft. En tel stuk voor stuk haar wapperende wimpersprieten.

Ik onderga het emotioneel relaas. Zonder er een stempel op te drukken. Zonder haar te beschuldigen van kissebissende hormoontjes. Zonder het beruchte ‘bloedende Venus’-vonnis. Het vonnis dat ik niet hoef, wil en durf te vellen. Ik beheers mezelf en respecteer haar gevoelens. Alles is inderdaad ‘kut met peren’, die andere dames moeten niet zo zeuren over het ‘afzeggen van een vriendinnenavond’ en ik begrijp ook niet waarom ze ‘slechts een 8’ voor haar paper ontving. Tenslotte vertel ik haar dat alles vroeg of laat goed gaat komen.

Halverwege mijn liefdadigheidsspeech barst ze uit in schaterlachen. Vragend kijk ik haar aan. Nadat de haha-hoos geluwd is, antwoordt ze: “Man, doe niet zo moeilijk. Ik ben gewoon ongesteld.” AAAAAAARGH.

Dus, jonkvrouw Rommers, voor de (tampon)draad ermee. Hoe zit dat toch met die paar mysterieuze meidendagen per maand? Hoe gaat de man daarmee om? Of is straal negeren en ontwijken de beste oplossing? Vertel het mij. Ik smeek het u.

Manstruerende kusjes,
Bas

__________________________

Aan: baslovevoetbal@live.nl
Onderwerp: RE: Bloody hell

Dag Basbaasje,

Deze vraag is een dappere poging tot het begrijpen van het vrouwelijk breintje. Echter ben ik bang dat dit een van de dingen is die een man nooit zal kunnen begrijpen. Toch ga ik een poging doen om het je uit te leggen. Daarbij zal ik niet van je verwachten dat je het zal doorgronden, maar ik zal je een paar tips geven om deze paar dagen in de maand dragelijker te maken. Daarbij probeer ik ook een paar misverstanden de wereld uit te helpen.

Eens in de maand breekt bij de vrouw de o zo gevreesde menstruatieperiode aan. Dit is te herkennen aan: overmatig huilgedrag, chocola, ijs, snoep, taart en koek zijn in alle kleuren en formaten nooit genoeg, we vragen circa 3 x per dag of je ons niet te dik vinden en als je dan zegt: ”Tuurlijk niet, schatje” dan vinden we je hypocriet en beschuldigen we je er van dat je vreemdgaat. Daarna hebben we spijt en manipuleren we je net zolang totdat je ons zielig vindt en wurmen we ons in je sterke armen. Daarna worden we zelf gek van het monster waar we in veranderd zijn, en met een gekromde rug strompelen we naar de Etos om daar smachtend aan de juffrouw te vragen of ze nog Feminax (pilletje dat onze draak temt) heeft.

Sommige mannen denken dat vrouwen dan verdrietig zijn omdat ze weer geen baby’s in hun buik hebben, en dat ze daarom mannen afsnauwen. Dat is niet helemaal het geval. We zijn gewoon heel grillig en onverwachts omdat er allerlei hormoontjes ons tergen. We worden onzeker, verdrietig, super enthousiast om vervolgens weer jankend mee te kermen metWaarom nou jij van Marco Borsato. Het is dus een rollercoaster van emoties als ware de vrouw een pretpark. Nu is de vraag hoe daarmee om te gaan als manmens.

De eerste no go is vragen: ”Ben je ongesteld of zo?” We voelen ons direct aangevallen. We weten heus wel dat we ons als een onuitstaanbaar kreng gedragen, maar dat hoef je echt niet te bevestigen. Dankjewel. Daarnaast vluchten mannen ook weg naar de bergen, vanwaar hun hulp komen zal, of om te jagen of zo. Kun je doen, lijkt me niet per se wijs. We willen het gevoel hebben dat je altijd bij ons wil zijn. Ook als we veranderd zijn in het mens van de Snicker-reclame.

Het beste is om de scheldparades te incasseren, knuffelen wanneer we dat vragen en het er vooral niet al te veel over hebben, en geef de moed niet op. Het is maar een paar dagen, dus niet klagen maar dragen!

Nou schatje, het was me weer een waar genoegen.
Tot volgende week!

Kus, Eelk

Lees nu: Ik heb een hart van glas

Volg Derks op Instagram. Snapchat: ditisderks. Of Spotify. Of doneer.

App 06-57835955 en blijf op de giga-hoogte!

Vind jij ook leuk

6 comments

Margreet Kasbergen augustus 21, 2015 - 2:56 pm

Geniaal!☺

Reply
Rafaa Ismael augustus 21, 2015 - 11:14 am

Ben ik de eindigste die het niet erg vind om ongesteld te zijn? Heb echt geen moeite mee, ja ik huil makkelijker dan, maar even… Ik ben vrouw 🙂 vind ik geweldig.

Reply
Dit is Derks augustus 21, 2015 - 12:14 pm

Mooi toch 🙂

Reply
Lineke van den Hoek augustus 21, 2015 - 10:01 am

Willemijn Westmaas stel je maand komt eraan, dan zijn dit handige tips voor Lennart whaha

Reply
Lineke van den Hoek augustus 21, 2015 - 10:01 am

Grapje

Reply
Willemijn Westmaas augustus 21, 2015 - 11:14 am

Hahahaha dank je Lineke! Zal het doorgeven ^^

Reply

Laat een comment achter

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Deze website gebruikt koeken. Is dat goed? Ja hoor Meer lezen

Privacy & Cookies Policy