(Fe)Mail 16: Bereiken lelijke mensen minder dan knappe mensen?

door Bas Derks

Bas en Eelkje zijn vrij identiek. Beiden 30 juli jarig ook. Daarom mailen ze elkaar. Over hoe Bas en Eelkje de wereld zien. Het is niet volmaakt. Net als mensen niet volmaakt zijn. En toch duidelijk van elkaar verschillen. Vinden zij. Bas en Eelkje. Die best lijken op elkaar.

Aan: eelk_horses_xx@hottertmail.com
Onderwerp:
Uiterlijk of innerlijk?

Bloedmooie Eelkje,

Eigenlijk zit daar alles in: bloedmooi. Je uiterlijk heb je gekregen. Het zit in je bloed. Jouw voeten, die voorthuppelen over deze ijskoude aardbodem, de kleur van je stralende wereldwaarnemers, het kuiltje in je perzikwangen en de bouw van je kleine lichaam. Alles staat al min of meer vast tijdens je geboorte.

Uiterlijk is dus een oneerlijk instrument. Je kan er niets uit concluderen, want we hebben er vrij weinig tot niets aan hoeven doen. Toch doen we het wel. Je uitwendige voorkomen maakt een belangrijk deel uit van je levensplafond. Zolang je geen uitzonderlijk excentriek talent bezit (zoals voetballers en zangers), zal je met een knap, blank of gebruind huidje meer en makkelijker dingen voor elkaar krijgen dan als je uiterlijk niet aan de gebruikelijke dunne en autochtone maatstaven voldoet.

‘Lelijke’ mensen moeten zich meer bewijzen, harder werken, bijzonderder zijn, etc. Dat is ondertussen wel duizendmaal bewezen. Kijk bijvoorbeeld naar mijn werk. In hetzelfde gebouw zit ook de marketing van Heineken, Albert Heijn en McDonald’s. Vooraanstaande bedrijven met bakken geld. Tijdens de pauze komen deze mensen samen in de eetzaal. Mijn ogen ploppen dan bijna uit hun kassen. Net een catwalk. De meest bijzondere schoonheden komen voorbij paraderen.

Deze meiden en mannen zullen vast niet allemaal op hun talenten zijn aangenomen. Of wel. Maar dan hebben ze een dubbele plus ten opzichte van minder knappe mensen met hetzelfde talent. Het is oneerlijk. Natuurlijk kunnen we onszelf fatsoeneren. Anders aankleden. Onze eigen weg gaan. Maar al draagt een aap een gouden ring… Enfin, je kan hem zelf wel invullen.

Onze eerste indruk van iemand is het uiterlijk. Aanvankelijk zien we namelijk alleen de buitenkant (uiterlijk: 100%, innerlijk: 0%). Daarna gaat pas de binnenkant tellen en wordt de buitenkant minder van belang. Kijk naar Susan Boyle of Paul Potts. Beiden worden eerst schaapachtig uitgelachen. Een talent, zij?! Echt niet. Tot ze gaan zingen, dan sluiten we ze plots wél in onze hypocriete armen. Helaas krijgen de meeste mensen geen tweede kans op een nieuwe indruk. Worden ze bij voorbaat al afgeschreven op hun uiterlijk.

Je merkt hoezeer mij dit frustreert, mevrouw Rommers. Ook omdat mijn geest zich eerder aangetrokken voelt tot knappe mensen. Hen meer kansen gunt. Het is verwerpelijk. Maar nu de vraag: kunnen we er wat tegen doen? Is het belang van uiterlijk uit te schakelen? Of moeten we toegeven dat de wereld oneerlijk is? Ik blijf er – met of zonder jou – in ieder geval tegen vechten.

Knappe of lelijke jongen die mij tegenhoudt.

Met nieuwsgierige kusjes,
Bas

___________________________

Aan: baslovevoetbal@live.nl
Onderwerp: RE: Uiterlijk of innerlijk?

Beeldige Bas,

Ingespannen tuur ik naar mijn reflectie in de spiegel. Ik heb lang nagedacht over wat ik aan zou trekken. Ik heb datgene gekozen wat precies mijn mindere delen onopvallend maakt en het glorieuze accentueert. Zorgvuldig en beheerst teken ik een lijntje op mijn ooglid om mijn bruine kijkertjes groter te doen lijken. Daarna klad ik wat mascara op mijn wimpers om te kunnen knipperen als Bambi. Op mijn wangen smeer ik een kleurtje om de jukbeenderen die in mijn bolle gezichtje zijn verdwenen nieuw leven te geven. Omdat mijn lippen drie keer in die van Angelina Jolie passen probeer ik ze wat voluptueuzer te maken door een lippenstift. Ik leg nog even mijn blonde lokken in de plooi en ik ben klaar om te gaan.

Ik heb een sollicitatiegesprek. Uiteraard gaat het er om of ik geschikt ben voor de baan maar die eerste indruk blijft zo belangrijk. Het schijnt zo te zijn dat iemand in 30 seconden een beeld gevormd heeft zonder dat je ook nog maar een woord gesproken hebt.

In die zin zouden ‘mooie’ mensen een voorrangspositie hebben. Omdat wij een (onbewuste) voorkeur ontwikkelen voor mensen die een lust zijn voor het oog. Maar wat ik altijd heb met ‘hele mooie’ mensen dat ik het zo’n ontzettende anticlimax vind als ze door hun uiterlijk iets beloven maar niet waarmaken. Bijvoorbeeld als ze spreken. Neem nu Kim Feenstra. Ontzettend geil wijf maar als ze begint te praten wil je Geraldine Kemper. Zij kan met haar goddelijke lijf naakt kronkelen naast een andere vrouw, maar heeft ook andere talenten die maken dat ze een goede presentatrice is.

Ik denk dat ‘mooiere’ mensen soms meer kansen krijgen. Maar als ze meer moeten waarmaken dan alleen mooi zijn, moeten ze net zo hard werken. Daarom wil ook bij een sollicitatie de knapste versie van mezelf etaleren, omdat ik weet dat ik daarmee kan inspelen op de beeldvorming maar dan heb ik nog niets waargemaakt. Ik kijk nog even een keer in de spiegel.

Ik wrijf mijn lippen over elkaar om de lippenstift goed te verdelen. Ik verscherp mijn blik en kijk of alles goed zit. Ik ben gespannen en een tikkeltje onzeker. Er zijn vast mooiere vrouwen dan ik voor dezelfde vacature. Ik spreek mezelf belerend toe dat ik ook heus wel iets kan. Ik recht mijn rug en hoop vurig dat ik beter geschikt ben dan de eerste beeldvorming misschien gaat vermoeden.

Ik ben liever een onverwachte climax dan een onverhoopte anticlimax.

Liefs, Eelkje

PS: Meer (Fe)Mails vind je hierrr!

Instagram / Facebook / YouTube. Of doneer.

WhatsApp-iconEen WhatsAppje bij nieuwe (Fe)Mails?
Voeg 06-57835955 toe, stuur een berichtje en blijf op de giga-hoogte!

Vind jij ook leuk

4 comments

Had je bij moeten zijn januari 31, 2016 - 9:14 pm

[…] Had je bij moeten zijn […]

Reply
Riet de Waard januari 28, 2016 - 8:15 pm

Onzin!!

Reply
Jose van Diermen januari 28, 2016 - 6:39 pm

gelukkig vinden we niet allemaal het zelfde uiterlijk KNAP !! Wat is nou Knap??

Reply
Hanneke Christiaans januari 28, 2016 - 6:32 pm

Ja! Zelfs ouders trekken per ongeluk hun knapste kind voor, las ik ooit. Ik denk dat de remedie is om jezelf te trainen te proberen de ziel te zien staan. Dat als je in een winkelcentrum loopt, je je probeert bewust te zijn van alle zielen om je heen (klinkt dat heel zweverig?) en even een moment neemt om die te waarderen. En dat heel vaak, zodat je bewustzijn daar op een gegeven moment scherper op afgesteld is.
Denk ik.
Of zo.
Mijn proefperiode is al ingegaan. Concrete resultaten aanleveren is echter wel lastig. Het is niet heel SMART.
Maar bewustwording is altijd stap een.
We komen er wel op deze manier.

Reply

Laat een comment achter

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Deze website gebruikt koeken. Is dat goed? Ja hoor Meer lezen

Privacy & Cookies Policy